Dat doen ze door het hele spectrum van Gentle Giant tot Beyoncé te bewandelen – of beter: te bestormen. Het resultaat is een hyperambitieuze vorm van artrock, vol vocale spitsvondigheden, staccato kopstemmen en puntige ritmes, memorabele hooks, digitale garnering en stream-of-conciousness-lyrics in een proza dat de gangbare popmetra nauwelijks aankunnen.
Ook Sega en Nintendo mogen als invloeden niet onvermeld blijven. Zijn 8-bit-bleeps voor de huidige indiepopgeneratie al vrij kenmerkend, dan voelt ‘Man Alive’ helemaal als een videogame, waarin je je als held van de ene level naar de andere begeeft. Met zijn zelfgemaakte videoclips en tekstregels als “I will gain an extra life, when I get the high score” voedt de band die analogie overigens zelf. Elk nummer is in al zijn ontembare elasticiteit een nieuw avontuur.
Schoolin’ slaat als eerste aan. Synthetische strijkers maken de baan vrij voor een hoekige, aanstekelijke beat en een bevreemdend keyboardfluitje. De spaarzaam gebruikte, welgemikte gitaaraccenten maken de sound luchtig, terwijl Johathan Higgs alles met zijn waanzinnige falsetstem weer vacuüm trekt.
Ook in het wild op zich heen stampende Photoshop Handsome staat ambitie gelijk aan vernieuwing. Vreemd genoeg is het nog dansbaar ook, al zien we u niet gauw passages meezingen als: “Chest pumped elegantly elephantine, southern hemisphere by Calvin Klein.” Deze doorwrochte frase is geen unicum. Het krioelt ervan op ‘Man Alive’.
Het ontwapenende Leave The Engine Room en het onaardse NASA Is On Your Side zijn sedatieven tegen de ADHD-pop die ‘Man Alive’ domineert. Lieverdjes zijn het niet. NASA begint misschien als Coldplay-ballad, maar transformeert tot een post-apocalyptische visie, door Higgs als een bezetene verwoord. “There were children climbing over the fridges in a rush to see the death of the sun,” is opnieuw zo’n ijzersterk beeld.
Suffragette Suffragette is meesterlijk, maar mist wat aan effect door een al te ruwe mix. Op songvlak heeft eigenlijk enkel Tin (The Manhole) niet dat eigen karakter van de overige songs, waardoor het een beetje achterop hinkt.
Het einde van de plaat is sowieso niet meer van het kaliber van MY KZ, UR BF en Qwerty Finger, die ‘Man Alive’ zo driftig openden, maar dat kan de pret niet drukken. Met ‘Man Alive’ heeft Everything Everything een eigen kanaal gegraven. Als het lot een beetje meewerkt, zal het hen ver brengen.
Everything Everything speelt op 28 maart in de AB en op 3 juli op Rock Werchter.
No comments
Nieuwe reactie inzenden