Het koppel Dan Broeckner (ook verantwoordelijk voor het gitaargeweld bij Wolf Parade) en Alexei Perry zijn met ‘Face Contro’l niet aan hun proefstuk toe. Goed twee jaar na hun debuut ‘Plague Park’ komt Handsome Furs aanzetten met "die moeilijke tweede".

Waar ze eerder de mosterd in Scandinavië gingen halen, kiezen ze nu resoluut voor Oost-Europa als rode draad doorheen het album. En dat begint al meteen met het artwork. Gouden letters op een rode achtergrond en het hoofd van über-Rus Poetin sieren de albumcover. Daarnaast is het vooral op het vlak van teksten en songtitels dat het tweetal zijn inspiratie uit het vroegere Oostblok haalde. Met titels als Passport Kontrol, Nyet Spasiba en Radio Kaliningrad is er maar weinig fantasie nodig om ons in de streek van Poetin & co. te wanen.

 

Op vlak van muziekstijl betreden ze niet meteen andere wegen. Het tweetal blijft nog steeds trouw aan de drumcomputer, oppeppend handgeklap en een muur van synthesizers. Legal Tender maakt meteen duidelijk dat Broeckner’s specifieke helse en klagende stemgeluid opnieuw van de partij is, terwijl Perry aan de slag gaat met obscure synthesizergeluidjes. Ook Evangeline krijgt zo’n donker en mysterieus kantje mee.

 

Maar wie Handsome Furs zegt, zegt ook hevige en harde ritmekronkels. Iets wat ze dan ook met stijl brengen in Talking Hotel Arbat Blues. Rustige blues op een stevig ritme waar je volop op kan shaken. Een mengeling van stijlen die je niet vaak tegenkomt.

 

I’m Confused is dan weer het zwarte schaap van de plaat. Waar de klanken bij andere nummers als een ingewikkelde puzzel mooi in elkaar vallen, lijkt de melodie van deze song te voor de hand liggend. Wanneer het refrein nadien ook braaf de regeltjes van het vak volgt, is er toch sprake van enige teleurstelling. Een flauw popdeuntje temidden van een wilde plaat vraagt om snel overgeslagen te worden.

 

Uiteindelijk krijgen we op het einde nog een mooi staaltje Oostblokcommunisme te horen. Radio Kaliningrad doet swingen op electrobliepjes die zo weggeplukt lijken te zijn bij Kraftwerk.

 

Van een plaatje die zo expliciet refereert naar Oost-Europa en de Balkan, is het misschien toch een beetje spijtig dat die inspiratie nooit te horen is in de muziek zelf. ‘Face Control’ is een fijne plaat, net als de voorgaande. Maar toch waren enkele nieuwe elementen welkom. Een tweede album moet toch niet altijd in de voetsporen van een eerste treden.

05 Mei 2009

Sanne De Troyer