Jack Johnson is een pro-surfer en dat weerspiegelt zich ten volle in zijn muziek en manier van leven. De solidariteit en de harmonie met de natuur was altijd terug te vinden in zijn lyrics, maar voor zijn vierde album 'Sleep Through The Static' ging hij nog een stapje verder. Een deel van de opbrengst gaat naar een milieu-organisatie en de opnames gingen door in een studio die voor 100% op zonne-energie werkt.   Voor dit album deed Jack beroep op zijn voormalige producer JP Plunier, ook bekend van Ben Harper. Daarnaast werd Zach Gill aangetrokken om met zijn keyboard wat meer dimensie te geven aan de muziek en Jack beweerde op voorhand dat er meer invloeden uit zijn punkverleden het album zouden binnensluipen. Maar veel verandering is er niet echt te bespeuren. De nummers zijn nog steeds feelgood popsongs met de zoete stem van Jack vol jazzy invloeden en hier en daar wat lichte groove. Trage ballades worden afgewisseld met licht opzwepende nummers, waar zelfs hier en daar wat reggae-tonen doorsijpelen. De drummer en gitarist lijken te spelen vanuit hun hangmat. Hangmatmuziek is misschien nog de beste manier om de muziek te beschrijven.   Jack Johnson is ondertussen een jaartje ouder en vader van twee kinderen, wat zijn teksten iets ernstiger en donkerder maakt. De twee grote leidraden doorheen zijn lyrics zijn nog steeds familie en zijn omgeving, maar hier en daar is ook plaats voor maatschappijkritiek. Zo komt de oorlog in Irak aan bod in het openingsnummer All At Once. Ook de liefde krijgt zijn plaats in hitje Angel en Go On is geschreven voor Jacks twee kinderen. Hier en daar komt het wat geforceerd serieus over, maar het was geen slechte keuze van Jack om af te stappen van de vaak lichtvoetige teksten uit de vorige albums.   Ook 'Sleep Through the Static' is een album om heerlijk bij weg te dromen en je even naast Jack Johnson in Hawaii te wanen. Maar dat waren zijn vorige albums ook. De teksten zijn iets volwassener geworden. De muziek echter is zo goed als hetzelfde gebleven. Voor de echte fans zal dit geen probleem zijn, maar misschien wordt het toch stilaan tijd voor wat verandering. Jack Johnson is net iets te herkenbaar aan het worden wat stilaan leidt tot eentonigheid. Nog een album in deze lijn en Jack mag het de titel 'Sleep Through This Album' geven.