Als de zon in de zomer wat op zich laat wachten, kan muziek vaak soelaas brengen. Michael Franti & Spearhead staan altijd borg voor wat zonnestralen op een schijfje. Al is ‘The Sound Of Sunshine’ voor ons eigenlijk even kunstmatig en geforceerd als een zonnebankkuur.

‘The Sound Of Sunshine’, soms zegt een titel wel degelijk alles. Wel, Michael Franti biedt u 14 nummers aan die zonnekloppers en positivo’s als muziek in de oren zullen klinken. Het zijn stuk voor stuk vrolijke liedjes, waarop Nonkel Bob trots zou zijn. Want meezingen moét je ook wel doen met het titelnummer van de plaat, want dat staat liefst vier keer op het album. Aanstekelijk ritme, fris gitaarriedeltje en catchy refrein, maar met ook nog een Spaanse en Italiaanse versie hebben we er al na een eerste beluistering van de plaat onze buik van vol.

Wie hoopt op een gevarieerde cd, is eraan voor de moeite. Eigenlijk krijg je ruim 55 minuten lang meer van hetzelfde. Dat is niet altijd noodzakelijk slecht. Michael Franti brengt een mix van reggae, rap, soul en pop en hij is daar behoorlijk bedreven in geworden. De beste songs vinden wij I’ll Be Waiting, eerder een rocksong die wat naar U2 knipoogt en Shake It, waarop het effectief moeilijk stilzitten is.

Maar trop is natuurlijk te veel. Na het zeemzoete Anytime You Need Me beginnen we stilaan te vermoeden dat Willy Sommers’ Laat De Zon In Je Hart elk moment kan volgen. Die steeds weer positieve, vaak wat melige boodschap verveelt na een tijdje al even fel als de muziek. Van wereldverbeteraar Michael Franti is op deze cd geen spoor. Niet dat we daar zo rouwig om zijn – één Bono volstaat – maar een hele cd vol liefdesboodschappen en regendansen is ons een beetje van het goede te veel. We begrijpen wel dat de man een positieve boodschap wil brengen. Hij zag zijn leven even voorbijflitsen toen zijn appendix scheurde. Als dank dat hij nog leeft, is er nu dus deze ode aan de liefde en de vriendschap.

Franti krijgt op ‘The Sound Of Sunshine’ ook de hulp van enkele muzikale vrienden. Vooral Cherine Anderson maakt een degelijke beurt op het poppy Gloria. Maar al bij al missen wij toch wat pit en afwisseling. Voor een zomer vol zonnestraaltjes van Michael Franti & Spearhead passen wij dan ook. Soms is het blijkbaar niet slecht om de regen te koesteren.

25 Juli 2011

Bjorn Borgt