De Amerikaanse pop/rock-groep Train dendert weer door het muzieklandschap. De band scoorde in 2001 een monsterhit met Drops Of Jupiter, maar verdween in onze contreien daarna lange tijd van de radar. Na enkele minder succesvolle jaren staat het trio weer helemaal op het voorplan. Met ‘Save Me, San Francisco’ zal de kassa eindelijk weer rinkelen.

Hey, Soul Sister, de eerste single uit het nieuwe album, intussen toch al het vijfde voor Train, is een echte monsterhit en doet het zelfs beter dan het fijne Drops Of Jupiter destijds. Daar kunnen we inkomen. Het nummer is poppier dan de doorsnee Barbie en aanstekelijker dan zeven hectare heidegrond. De song is dan ook nauwelijks weg te branden van de radio en vormt de ultieme trekker voor ‘Save Me, San Francisco’.

Die plaat staat bol van de vlot verteerbare, aanstekelijke popdeuntjes. Je verstand zet je best even op nul (of wat dacht je van volgend tenenkrullend rijmpje uit de opener en titelnummer: “I been high / I been low / I been yes / And I been oh hell no”), maar eens je die klik gemaakt hebt, moet je durven vaststellen dat dit goed gemaakte muziek is die mikt op een erg breed publiek.

Er zijn weinig liedjes die uit de toon vallen, enkel Breakfast In Bed klinkt anders en is daardoor wel enigszins intrigerend. Maar het zijn dus de hapklare brokken doorspekt met wat gitaarwerk en zanger Pat Monahan die alle registers opentrekt in het refrein die deze plaat van begin tot eind domineren. Muziek die in dezelfde vijver vist als pakweg The Script en het zachtste werk van Travis. I Got You doet ons warm noch koud blazen, maar met songs als Parachute en If It’s Love bewijst Train dat het na goed 15 jaar zijn hoogtepunt dicht benadert.

Bakvissen die nog niet helemaal overtuigd zijn, zullen ongetwijfeld helemaal wegsmelten voor het zeemzoete This Ain’t Goodbye. Tranen zullen er ook in overvloed geplengd worden voor Marry Me, een simpel en erg goedkoop nummer, maar we durven erop gokken dat het nog werkt ook. Als toemaatje krijgt u ook nog een liveversie van Drops Of Jupiter. Slimme zet van de Trainboys.

We kunnen schamper doen over ‘Save Me, San Francisco’ omdat de cd sterk naar commercie ruikt, maar we kunnen het ook gewoon houden op een sterk ‘radiogeniek’ album met meer dan degelijke liedjes voor mensen van 9 tot 99 jaar. Het zou ons zeer verbazen als de verkoop van deze cd niet als een trein loopt.

01 Juni 2010

Bjorn Borgt