De platenlabels zijn dood! Leve de doe-het-zelvers! Een leuze die het Antwerpse Codasync allicht niet onbekend in de oren klinkt. 'In Galoré' is de puike opvolger van het eclectische 'Mos Arred'. Na enkele luisterbeurten kunnen wij dan ook niet anders dan besluiten dat er gelukkig nog Belgen zijn die al eens buiten de lijntjes durven te kleuren.

Onbegonnen werk is het, de stijl van Codasync te definiëren. En het is precies dat wat hen zo uniek maakt. Neem een portie gezuiverde postrock, overgiet het geheel met een sausje van funky jazz en kruidt het brouwsel met een snuifje psychedelische metal. Pink Floyd meets ISIS zou je kunnen zeggen wanneer het slotnummer Random Pomp Galöre door de speakers galmt.

Maar de vlag dekt niet altijd de lading. Daarvan getuigt de twaalf minuten durende space jam Sideways Sunrays. Een zweverige song, die langzaam opbouwt naar een atypische climax. Nukkig kreunt de gitaar minutenlange, ijle en donkere noten zoals we dat ook ooit wel eens hoorden bij de instrumentale waves van The Cure. De perfecte soundtrack om op een zwoele maar onweerachtige zomeravond over de autosnelweg te scheuren.

Substituent Hump en Wokkin' With Dinah's Sours vertolken dan weer perfect de sfeer van deze plaat: haakse en hoekige riffs op welgemikte drumpartijen met her en der een uitgekiende tempoversnelling, als enige constante.

Met hun tweede album 'In Galoré' neemt Codasync de luisteraar mee op sleeptouw voor een veertig minuten durende trip door hun eigen gecreëerde universum. Veelzijdig en gedurfd maar vooral gedreven. Zoals wij ze graag hebben dus.