Muziek moet niet noodzakelijk origineel zijn om te kunnen boeien, dat weten we al langer dan vandaag. Maar dat schijnen ook de vijf Antwerpenaren van The City te beseffen. Met hun eerste langspeler bewijst de groep dat een portie goede ouderwetse rock’n’roll het nog steeds goed kan doen in het huidige muzieklandschap.

Sexy, opzwepend, vrolijk en aanstekelijk zijn de adjectieven die opkomen bij het beluisteren van dit schijfje. De songs van The City zijn gevormd rond een handvol oerdegelijke gitaarriffs die hier en daar doen denken aan Queens Of The Stone Age en AC/DC. Een stel rauwe vocals en onheilspellende drums dragen dan weer bij tot een ietwat duistere sfeer die over het hele album hangt.

Het merendeel van de tracks zijn op z’n minst recht voor de raap te noemen. Er wordt geen tijd verspild aan lange, uitgesponnen intro’s of intermissions. De Antwerpenaren gaan met hun debuutalbum recht op hun doel af: korte maar krachtige nummers, zoals Hate To Love You, die met een The Hives-esque energie uit de boxen knallen. Tel daarbij enkele refreinen die uitnodigen tot luid meebrullen en het eindresultaat is een CD vol vrolijke meezingers, uiterst geschikt voor dit mooie zomerweer.

Hier en daar is duidelijk merkbaar dat The City goed heeft geluisterd naar hun Belgische bondgenoten. Fix Me Up doet met zijn rauwe vocals, sexy gitaarwerk en kenmerkende koebel verdacht veel denken aan The Blackbox Revelation. Desondanks is het een nummer dat lekker in het oor klinkt en de temperatuur enkele graden de hoogte in drijft. Beter goed afgekeken dan slecht verzonnen, zegt men dan.

Met hun debuut bewijst The City dat er ongetwijfeld nog talent verscholen ligt in ons kleine landje. The Black Box Revelation en soortgenoten, wees op uw hoede. Er is een nieuwe, genadeloze rivaal op het slagveld verschenen.