Na veelvuldige klachten werd besloten u, de lezer, nu ook daadwerkelijk een blik te gunnen achter de schermen van de opnames van ons debuut. Vlug, voor ik me bedenk!
Screw contractbreuk. Alhier onze visie op het concept "popplaat"... Yeah whatever. Drumopnames, deel één. Fun, fun, fun! Want voor drie vierde van de band komt dat neer op zitten, luisteren, en al dan niet goedkeurend knikken. Niet dus, ritmes zijn binnen dit ensemble té belangrijk om het al te vlotjes af te borstelen.
Gelukkig scharrelden we ons onlangs zo'n big mean drumming machine op: Thomas dus. Jobomschrijving: hang de Neanderthaler uit (in onze band is zoiets relatief). We houden het simpel en bijna letterlijk machinaal, borderline industrieel. Probeer te klinken als een achttiende-eeuwse, metalen postkoets die van een klif in de zee valt. Nailed it!
Volgende halte: cello. Locatie: een donker bos vol humeurige elfen, katerende trollen en gitzwarte éénhoorns met existentiële argwaan, overwoekerd door microfoons. In gangen groot en klein, onze DIY opgekalefaterde opnamelokaaltjes, verlaten magazijnen, mijn slaapzak en om één of andere duistere reden in mijn kom cornflakes 's morgens.
Leuk effect wel. Mysterieuze zaken allemaal, maar ik zocht bij het eerstvolgende onweer alvast de hoogste toren van ons kasteel op om bij kaarslicht een blog te pennen. For your enjoyment.
Yours truly,
Maya's Moving Castle
No comments
Nieuwe reactie inzenden