Geen wind, enkel regen. Veel regen. Van het loodrechte soort. We lopen hier in de plassen op het plafond. Maar dat maakt het verschil niet. Water druppelt eigenlijk vaker naar boven. En in de verte: gitaargieren. Nope, dat stuk lawaai fladdert rond mijn middel... Bon, ik voel het al aankomen. Deze gaat de verkeerde kant uit. Even een paar kartonnen cola aanslaan, cafeïne in de aderen, nicotine naast het hart. Ik ben meteen terug.
Maya's Moving Castle is momenteel niet beschikbaar, gelieve een bericht in te spreken na de toon. Beeeeep. Klik-k... Verdomme.
Excuus, ik ben u een paar dagen kwijtgeweest. Ondertussen genoten van het weer, weet je wel. Want intussen wintert de zomer rustig door. Binnenblijven dus. Where's the fun in that? Juist ja, opnemen. Duurt nu toch al een tijdje, me dunkt. De individuele en collectieve focus begint een griezelig kantje te krijgen. Die oldschool Nintendo 64 ligt steeds stofferiger te wezen in zijn open doos, wachtend op affectie. Van mijn oorspronkelijke ambitie om elke avond een film gezien te hebben blijft alleen as over. Neen, intussen snuffel ik elke ruimte af naar voorwerpen om m'n gitaar mee af te ranselen, misschien in het ritme, misschien niet. Will it ever end? I hope not. En na een pauze van een seconde of vijf: geruis.
Tot blogs...
Maya's Moving Castle
No comments
Nieuwe reactie inzenden