Midzomerse nachtmerries. En slijm. Soms bloed. Meestal niet. Mijn verkoudheid kabbelt voort op warme, zachte golfjes. Op den duur droom je ervan: maandenlange dagen doordrammen op dezelfde akkoordjes en 's nachts, tijdens ons hatelijke slaappatroon, opnieuw. En opnieuw, en opnieuw, en opnieuw, en opnieuw. Gitaren en open beenbreuken. Zweren op de bas. Geamputeerde synthesizers. Ritmes die oplossen in een glas of smelten op de tong. Aan u de keuze! Koop nu. Nu! NU!!!
Soep kan helpen tegen de kou, maar de overweldegende overdaad aan lepels verplichten me mijn missie te staken. Gelukkig is er alleen chroom. En die gitaar moet nog besnaard worden. Ondertussen overschouw ik de landschappen van tracks en files in Logic en Protools. Die song ziet er een beetje uit als een schaap, nee? Neem eens wat afstand. Zie je wel! Zalig om bij weg te dromen is het wel. Tenzij ik wederom geketend wordt op een ietwat onaangenaam bed van netelige speakers. Leid ons doorheen deze dorre vallei vol angst en wanhoop, o clicktrack! Ik hou van je. Jij bent mijn gids. De wolken zijn er geblokt, slechts 8 bit hoog.
Ik bedoel maar: zo'n blog schrijft zichzelf niet, je doet best beroep op minstens twee reusachtige, paarse paddenstoelen met gezichtjes op getekend en de meest intelligente zwerfkat uit de buurt om je bij te staan met tips en advies. Alles is dan zo... zo "fluffy", mevrouw. Opstaan!
Lees volgende week ons verslag over de uitvinding van warme sneeuw!
Tot blogs!
Maya's Moving Castle
No comments
Nieuwe reactie inzenden