Ook bij Flip Kowlier leek de vermoeidheid in de kleren te zitten. Zijn allereerste stemgeluiden klonken hees en de wellust waarmee de geïmporteerde West-Vlaming normaal gezien zijn publiek bekogelt, zat nog diep in de frigo opgeborgen. Ook het volk stond er maar wat beduusd bij, verbaasd en afwachtend door de reggaeversies van bijvoorbeeld In de Fik.
Maar na een snedige versie van Min Moaten en de reggaeremix van Welgemeende zat het vuur erin. Er werd duchtig meegezongen en Kowlier kroonde zich opnieuw tot koning van de publieksinteractie. De muzikanten staken een tandje bij en met Is Dit Alles en No Woman, No Cry werd de avond toch al feestend afgesloten.
An Pierlé &White Velvet mochten eerder die dag wat nieuwe nummers van het in september te verschijnen album spelen. De blonde zangeres, met naar eigen zeggen te strak kleedje en zwart onderbroekje, is een beetje gek. Maar de geniale versie dan. Vincent Van Gogh-gek als het ware. Ze kronkelde over haar piano, verslikte zich in haar lange haar, flirtte met de drummer en nooit verdween de lach van haar gezicht. Ook in de muziek sijpelde die waanzin hier en daar door, met bijzonder psychedelische stukken.
Het nieuwe werk is een stuk steviger, maar de wondermooie en bijzonder veelzijdige stem van Pierlé staat nog steeds centraal. Keer op keer leverde ze een pareltje af, geflankeerd door enthousiasme en een goede portie humor. Piano, accordeon, melodica, zitbal, alle middelen waren goed. De bassist van het getormenteerde Girls in Hawaii verving trouwens de door blessures geteisterde vaste waarde.
De Texaanse band Shearwater speelde de internationale noot van de dag. Hun mengeling van psychedelische rock en singer-songwriterstukken konden het publiek echter niet in vervoering brengen. Het begon nochtans goed met enkele sterke nummers, maar de performance werd al snel eentonig. Dat de muzikanten voortdurend van plaats en instrumenten wisselden, was slechts een kleine opflakkering.
Op het Alles Kan-podium, waar jong talent aan de bak mag komen, stond een interessanter groepje. Uberdope, een op en top Gents hiphopcollectief, rhymde zich de ziel uit het lijf. De beats op zich zijn niet onvergetelijk, maar de flair waarmee het trio hun übergrappige teksten afratelde des te meer. Zeker in de gaten houden.
No comments
Nieuwe reactie inzenden