Voor het eerst in hun negentienjarige carrière onderneemt Nederlands grootste punkband De Heideroosjes een theatertournee. Niet wetend waaraan we ons moesten verwachten, gingen we de grote concertzaal van de AB binnen, voor de gelegenheid getransformeerd tot een prefab-schouwburg met aflopende zitjes. Verras ons, Heideroosjes!
Ook het podium was immers niet dat van een standaard rockshow: op de achtergrond zagen we twee muren van gestapelde vaten die voorheen vermoedelijk chemicaliën bevatten, een koelkast die - getuige de Slayer- en Metallicastickers - rechtstreeks uit hun repetitielokaal geplukt was en vier doodskisten, rechts vooraan. En omdat er ook nog muziek gespeeld moest worden, stonden links de rock-‘n-roll benodigdheden, zoals versterkers en een drumstel.
Begeleid door orgeldeunen opende de roadie één voor één de kisten, waarin - rara - de groepsleden opgebaard lagen, compleet met gitaar en bas. Vanuit de kist werd het eerste nummer ingezet, maar al snel sprongen de groepsleden wild en musicerend op het podium, zoals we dat van hen gewend zijn. Naargelang de show vorderde, bleek echter dat het meer uitzondering dan de regel was.
Voor deze cabaretshow hadden de Heideroosjes de koppen samen gestoken met bekende - in Nederland dan toch - theatergroepen, zoals De Vliegende Panters en De Bloeiende Maagden. Het leverde een voorstelling vol kitsch en kolder op, afgewisseld met enkele nummers uit hun repertoire die voornamelijk akoestisch gebracht werden.
Een vaste waarde was “den Duits”, die herhaaldelijk aan bod kwam en waarmee de show ook geopend werd. Zo stelde drummer Igor, uitgedost als nazi-soldaat, de show voor als “Operatie Heideroos” onder het motto “Onkruid vergaat niet”.
Wat betreft hun ongein, zagen we een opbod tussen gitarist Frank, verkleed als Sinterklaas, Marco als kerstman en Igor als paashaas, met elk een steeds grotere Marschall-stack. Het publiek op de eerste rij werd ei zo na in de fik gestoken toen frontman Marco het podium afkwam om met een (valse) jerrycan benzine een spoor te trekken. Een gimmick die ons enigszins ontging, tenzij het de bedoeling was het publiek te verontrusten.
Voorts zagen we een amusante parodie op MTV Cribs, een fictief radiointerview over zanger Marco, dat steevast “Dat zou je Marco zelf moeten vragen” en “Zoals jij het zegt ja” als antwoorden van de andere bandleden opleverde. En en passant kwam “den Duits” nog aan bod, waarbij Igor de nazi-soldaat op marsmuziek Marco alias der Führer op zijn rug droeg. Het geestigste was evenwel de poppenkast, waarbij Lowie en Zowie, oftewel twee bandleden met de billen bloot, flensjes maakten voor een jarig slachtoffer uit het publiek.
Met enkel Damclubhooligan, Bag Full Of Stories en Ik Wil Niets die stevig rechtdoor gespeeld werden, was dit allesbehalve een standaard Heideroosjesshow, maar wel een aangename en gedurfde verrassing. Voor wie eens iets anders wil, is dit dus zeker een aanrader.
No comments
Nieuwe reactie inzenden