In oktober 2007 kondigde Wayne Hussey aan dat The Mission in februari en maart 2008 zijn allerlaatste optredens zou spelen. Hun ‘Farewell Tour’ wordt op een bijzondere manier afgesloten, wanneer de groep tijdens vier opeenvolgende avonden in de Londense Shepherds Bush Empire telkens een van haar eerste albums integraal zal uitvoeren. Een alternatief voor de minder gefortuneerde fans vormde het laatste Belgische concert, op 5 februari in de Expo in Waregem, waarmee de Europese afscheidstournee tevens van start ging.

Ex-Dead Or Alive-gitarist Hussey maakte ooit nog deel uit van een van de eerste incarnaties van The Sisters Of Mercy en was trouwens grotendeels verantwoordelijk voor de ijzersterke composities op hun debuut ‘First And Last And Always’, een mijlpaal in de geschiedenis van de donkere muziek. Tegenstrijdige muzikale visies van Andrew Eldritch enerzijds en Hussey en bassist Craig Adams anderzijds deden de band medio ’85 echter uiteenvallen.   Na een juridisch steekspel over de naam van hun vervolgproject gingen laatstgenoemden verder als The Mission. Ze maten zich een quasi-romantisch neohippie-imago aan en stortten zich op meeslepende, breed georkestreerde gitaarmuziek met teksten die bol staan van de religieuze en mythologische verwijzingen. In Engeland groeide The Mission in een mum van tijd uit tot een van de populairste groepen van (de tweede helft van) de jaren tachtig, en ook in onze contreien waren ze graag geziene gasten, het beruchte optreden op Pukkelpop 1987 - waar ze door misnoegde Sistersfans met modder werden bekogeld - niet te na gesproken.   Het was niet echt een verrassing dat de Britse band, die in de loop der jaren tal van personeelswissels kende en enkele keren tijdelijk op non-actief werd gezet, voor deze afscheidstournee vooral songs putte uit haar beginperiode. Vanaf begin jaren negentig slaagden Hussey en kompanen er immers nog ternauwernood in het niveau van klassieke albums als ‘Gods Own Medicine’ (1986) en ‘Children’ (1988) te evenaren, laat staan te overtreffen. Op de setlist in Waregem prijkten dan ook uitsluitend oude, vertrouwd klinkende nummers zoals Over The Hills and Far Away, Blood Brother, Stay With Me of debuutsingle Serpents Kiss. Over het vuur en de passie waarmee deze songs anno 2008 live gebracht werden, valt te redetwisten. Laat het ons er maar op houden dat de groep haar hoogdagen definitief voorbij zijn en dat ze dus wellicht de juiste beslissing genomen hebben om er nu mee op te houden. Voor ons leek dit laatste Belgische optreden eerder een verplicht nummertje, dat het op een paar uitzonderingen na - het mooie Dance On Glass, het onverwoestbare Deliverance - zonder echte hoogtepunten moest stellen.   De honderden fans die dinsdagavond de weg naar Waregem gevonden hadden, reageerden beleefd maar nooit uitbundig. Het mag dan ook een wonder heten dat The Mission na zijn reguliere set nog tot drie maal toe terugkeerde op het podium. En die bisreeks maakte gelukkig veel goed, want Hussey had duidelijk zijn knapste nummers bewaard voor de finale. Pareltjes als Wasteland, het prachtige Like A Child Again (uit 1992 en zowat de meest recente song die ze speelden), het akoestische rustpunt Black Mountain Mist en Shelter From The Storm illustreerden zijn onmiskenbaar vakmanschap als songschrijver, en met 1969 van The Stooges kregen we in extremis ook nog de obligate cover geserveerd. Afsluiten deden ze in welhaast volmaakte schoonheid met het epische Tower Of Strength, wellicht een van de beste nummers die The Mission ooit opnam en waardoor we hen blijvend zullen herinneren.   Dubbele gevoelens dus na afloop van dit afscheidsoptreden. Weliswaar schreven The Mission (en dan vooral Wayne Hussey) in de jaren tachtig geschiedenis en kan hun invloed op de ontwikkeling van de gothic rock niet geloochend worden. Hun creatieve hoogtepunt ligt inmiddels echter al ettelijke jaren achter ons, zoals dat bij wel meerdere bands die in dezelfde periode ontstonden het geval is. Dat ze zich in Waregem bewust beperkten tot songs uit hun commercieel meest succesvolle albums, is veelzeggend en doet ons hun beslissing er voorgoed mee te kappen in een ander licht zien.